سنه 1217 قمرى مطابق سنه 1181 شمسى غره محرم الحرام . . . ماه برجى * ( 242 - وفات مرحوم ملا محراب ، حكيم گيلانى ) * * ( قدس سره ) * مرحوم ملا محراب حكيمى بزرگوار و عارفى مرتاض و اصلا از اهل گيلان و ساكن اصفهان بوده ، و از خدمت سيد قطب الدّين نيريزى در عرفان و تصوف فيض‌ياب ، و در حكمت در نزد آقا محمد بيدآبادى درس خوانده ، و در « روضات الجنات » و « تذكرة القبور » او را در زمره شاگردان مرحوم آخوند ملا اسماعيل خاجوئى نيز ذكر كرده‌اند . و خود به‌طورىكه در « نابغهء علم و عرفان : 410 » نگاشته دعواى جانشينى سيد قطب را داشته . در « طرائق » و « تذكرة القبور » و غيره نوشته‌اند كه شخصى بنام ملا محمد كاظم هزارجريبى ( كه مردى ساده‌لوح بوده ، و ازاين‌رو چون مذمت بعضى از حكما و صوفيه را شنيده بوده ، همواره آنان را لعنت مىنموده ، چندان كه بملا محمد كاظم لعنتى مشهور شده بود ) ، روزى در كربلا در حرم حضرت سيد الشهداء ، در بالاى سر مبارك بعد از نماز صبح با ملا محراب پهلوى هم نشسته بودند ، ملا محمد كاظم ( بموجب آنچه در « قصص العلماء : 59 » نوشته ) يك دوره تسبيح كه صد دفعه باشد يكى از بزرگان حكما و يك دوره ديگر يكى از بزرگان علما را لعن كرد ، سپس يك دوره هم ملا محراب را لعن كرد . ملا محراب گفت اين شخص كه او را لعن مىكنى كيست و جهتش چيست ؟ گفت ملا محراب اصفهانى است كه بوحدت واجب الوجود قائل است ! ملا محراب گفت الحال كه او بوحدت واجب الوجود قائل است او را لعن كن تا چنين اعتقادى را پيدا نكند ! ملا محمد كاظم چون شنيده بود كه بعضى از عرفا